شد وافتاد ، پس صدائى ديگر گفت : يا علي ، ناگاه در گشوده شد وبيرون آمدم « 1 » . ودر تفسير امام حسن عسكرى عليه السّلام مذكور است كه : حق تعالى بسوى حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وحى فرستاد كه : خداوند علىّ أعلى تو را سلام مىرساند ومىفرمايد كه : أبو جهل وأكابر قريش تدبير كرده‌اند كه تو را به قتل رسانند وخدا تو را امر مىكند كه على را در جاى خود بخوابانى ومىفرمايد كه : منزلت أو منزلت إسماعيل ذبيح است از إبراهيم خليل ، أو جان خود را فداى جان تو وروح خود را وقايهء روح تو مىگرداند وتو را امر كرده است كه أبو بكر را همراه خود به غار ببرى كه حجت بر أو تمام كنى كه اگر مساعدت ومعاونت تو بكند وبر عهد وپيمان تو باقي بماند در بهشت رفيق تو باشد ، واگر پيمان تو را بشكند قرين إبليس خواهد بود در درك أسفل جهنم . پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم به أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود : آيا راضى شدى كه هرگاه طلب نمايند مرا ونيابند ، تو را بيابند ، وگاه باشد كه بىخردان مبادرت نمايند وتو را بكشند ؟ گفت : بلى يا رسول اللّه راضى شدم كه روح من فداى روح تو وجان من فداى جان تو باشد ، بلكه راضيم كه روح من وجان من فداى برادر تو يا يكى از خويشان تو يا حيواني كه تو را ضرور باشد بشود ، ومن زندگانى را نمىخواهم مگر براي خدمت تو وتصرف كردن در امر ونهى تو واز براي محبت دوستان تو ويارى برگزيدگان تو ومجاهدهء دشمنان تو ، اگر اينها نمىبود يك ساعت زندگانى دنيا را نمىخواستم . پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود : اى أبو الحسن ! اين سخن كه گفتى پيش از آنكه بگوئى ملائكة كه موكّلند به لوح محفوظ به من نقل كردند كه تو خواهى گفت ، وگفتند كه خدا براي تو به اين سبب در دار القرار ثوابي چند مقرر گردانيده است كه شنوندگان مثل آن را نشنيده‌اند وبينندگان مانند آن را نديده‌اند وبه خاطر فكر كنندگان شبيه آن نگذشته است . پس به أبو بكر فرمود : اگر دل تو با زبان تو موافق باشد واز براي خدا يارى من كنى

--> ( 1 ) . خرايج 1 / 215 ؛ خصائص أمير المؤمنين عليه السّلام 58 .